Magritte

“Wanneer was de laatste keer dat je je favoriete museum bezocht?”

Hmmm. Heb ik een lievelingsmuseum?

“Heb je een lievelingsmuseum eigenlijk nu je eraan denkt?”

Ha, slimme mannen daar bij Adhese, ze hebben me door. Neen dus. Of toch niet in België.

“Of is er net een museum dat je interesseert en je al enige tijd wou bezoeken?”

Tuurlijk! In Flanders Fields moet ik dringend eens doen. Ik snap niet dat we dat nooit bezocht hebben met ‘t school. De Japanse Toren ben ik al zo’n duizend maal voorbij gereden, maar nooit binnen geweest. En dat nieuwe Magritte Museum in Brussel zou ook de moeite zijn.

De laatste optie heeft het gehaald. Omdat Magritte een bekende, intrigerende schilder was. En omdat ik dat museum, waar zwaar mee uitgepakt werd, eens met eigen ogen wou zien.

Ik ga niet te veel vertellen over het surrealisme, en hoe Magritte tijdens WOII teruggreep naar het impressionisme. Ik apprecieer kunst, maar ik ben allesbehalve een expert. Wat mij vooral is bijgebleven, is dat Magritte zich echt geamuseerd lijkt te hebben. Hij stelde zaken in vraag – objecten, kunst, reclame, taal – en speelde met fotografie en film, wat toen nieuwe opkomende technieken waren.

Je vindt er niet al zijn kunstwerken. Het museum bied je eerder een blik op zijn denkwijze en persoonlijke leven – hoe hij met zijn vrouw en vrienden het surrealisme ontwikkelde, ontdekte en uitwerkte – aan de hand van brieven, foto’s en filmpjes.

(Praktische noot: misschien niet op een zondag gaan. Net iets te veel volk naar mijn goesting.)

Ik zet het museum niet in mijn ‘top’-lijstje. Daar staan het Museum for Andean Sanctuaries in Arequipa, Peru, waar je ‘ijsmeisje’ Juanita kan bekijken, en het Hong Kong Museum for History (ik blijf ‘Gin Drinkers line’ geweldig vinden).

Maar waarom staan er slechts buitenlandse musea op mijn lijstje? Niet omdat ze per se beter zijn, maar omdat ik in België niet de tijd neem om naar musea te gaan. Dat is het doel van de MuseumPrijs. Er zijn tal van musea in België en ze moeten niet per se onderdoen. Waarom niet eens op een regenachtige zaterdag – en zo zijn er vrij veel in België – naar een museum gaan? Ik ben alvast gemotiveerd – en ik ga aan die motivatie vasthouden! In Flanders Field en de Japanse Toren, daar ga ik dit jaar nog naartoe. En nu we toch bezig zijn, waarom niet eens een ‘hop-on-hop-off’ bus nemen in Brussel? Op de site vind je nog tal van tips voor interessante musea in België. Ik denk dat ik het Horta-museum ook nog ga toevoegen aan m’n lijstje.

Nomineer ik het Magritte Museum voor de Publieksprijs? Neen. Goed opgebouwd, interessant, maar ik was niet ‘swept away’.

Uitsmijter: een fotootje van de spiegel in het toilet :-)