Hamam

Hamam. Kon niet ontbreken op ons tripje naar Istanbul.

In de brochure stonden foto’s van jonge Turkse deernes die je wassen. Maar in realiteit bleken dat vier dikke Turkse vrouwen te zijn. Niet dat het één of het ander me meer of minder overtuigde. Het oorspronkelijke Turkse stoombad was vervangen door een sauna, waarschijnlijk om Westerse toeristen aan te trekken. Spijtig, maar niet onoverkomelijk. We hebben er ook maar een tiental minuten in doorgebracht, want dan vloog de deur plots open en riepen ze luid ‘Massage!’ en wisten we dat het onze beurt was.

We mochten gaan liggen op een groot marmeren eiland in het midden van de hamam, onder een koepel daterend uit 1475, voor een stevige scrub-beurt. Op dat moment beseften we dat we beter twee dagen vroeger geweest waren, want na enkele dagen onder de Turkse zon zagen onze schouders al mooi rood. Met een stevig washandje word je helemaal onder handen genomen – het spreekwoord ‘geen katje om zonder handschoenen aan te pakken’ kwam in me op.

En na de scrub-beurt kwam, jawel, de wasbeurt. Je wordt volledig ingezeept en er lijkt een gladde film van zeep over je lichaam te liggen. Zalig zacht. Dan nog wel .. De wasbeurt zelf was afzien. Elke spier werd hardhandig opzij geduwd. Veelvuldig schraapte de Turkse masseuse over mijn ribben, tot ik soms luidop wou beginnen lachen. Lachen, niet schreeuwen. Want het deed pijn, maar ergens ook deugd. Even opkijken heb ik me ook beklaagd, want net dan begon ze aan m’n nek en werd m’n kin hard op het marmer geduwd.

Een vreemd ritueel was dat wanneer ze gedaan hadden met een deel van je lichaam, ze op je been ofzo klopten en drie kusgeluidjes maakten *smaksmaksmak* en dat was het teken dat je je mocht omdraaien.

De kers op de taart was het wassen van het haar. Toen ik op de marmeren bank hiervoor klaar zat, dacht ik terug aan mijn kindertijd toen de mama m’n haar waste. Maar .. Het was niet hetzelfde. Mijn mama schudde m’n hoofd niet zo heen en weer. Mijn mama zorgde dat mijn haar netjes in m’n nek hing en niet op mijn gezicht. En vooral, mijn mama wreef geen shampoo in mijn gezicht, maar zorgde dat er geen shampoo in m’n ogen kwam!

Het was een ervaring. Je komt als herboren buiten, inclusief baby-velletje.

En dan zijn we een aperitiefje gaan drinken op een dakterras met dit uitzicht ..