Goedles

Soms

Soms moet je jezelf een schouderklopje geven. Je linkerhand achter je rechterschouder plaatsen, tweemaal lichtjes slaan en zeggen: “Je bent goed bezig.”

Lees verder
5 Comments

Goedles

Magritte

“Wanneer was de laatste keer dat je je favoriete museum bezocht?” Hmmm. Heb ik een lievelingsmuseum? “Heb je een lievelingsmuseum eigenlijk nu je eraan denkt?” Ha, slimme mannen daar bij Adhese, ze hebben me door. Neen dus. Of toch niet in België. “Of is er net een museum dat je interesseert en je al enige tijd wou bezoeken?” Tuurlijk! In Flanders Fields moet ik dringend eens doen. Ik snap niet dat we dat nooit bezocht hebben met ‘t school. De Japanse Toren ben ik al zo’n duizend maal voorbij gereden, maar nooit binnen geweest. En dat nieuwe Magritte Museum in Brussel zou ook de moeite zijn. De laatste optie heeft het gehaald. Omdat Magritte een bekende, intrigerende schilder was. En omdat ik dat museum, waar zwaar mee uitgepakt werd, eens met eigen ogen wou zien. Ik ga niet te veel vertellen over het surrealisme, en hoe Magritte tijdens WOII teruggreep naar het impressionisme. Ik apprecieer kunst, maar ik ben allesbehalve een expert....

Lees verder
2 Comments

Goedles

Hamam

Hamam. Kon niet ontbreken op ons tripje naar Istanbul. In de brochure stonden foto’s van jonge Turkse deernes die je wassen. Maar in realiteit bleken dat vier dikke Turkse vrouwen te zijn. Niet dat het één of het ander me meer of minder overtuigde. Het oorspronkelijke Turkse stoombad was vervangen door een sauna, waarschijnlijk om Westerse toeristen aan te trekken. Spijtig, maar niet onoverkomelijk. We hebben er ook maar een tiental minuten in doorgebracht, want dan vloog de deur plots open en riepen ze luid ‘Massage!’ en wisten we dat het onze beurt was. We mochten gaan liggen op een groot marmeren eiland in het midden van de hamam, onder een koepel daterend uit 1475, voor een stevige scrub-beurt. Op dat moment beseften we dat we beter twee dagen vroeger geweest waren, want na enkele dagen onder de Turkse zon zagen onze schouders al mooi rood. Met een stevig washandje word je helemaal onder handen genomen – het spreekwoord ‘geen katje om zonder...

Lees verder
1 Comment

Goedles

Rozane

Omdat ze spontaan Suzanne begonnen te zingen toen ik hen vroeg of ze  het nummer ‘Rozane’ kenden. (Het ging als volgt: E.: “Ja, dat ken ik: (zingt) ik ben stapelgek op jou!” N.:  “Maar neen, dat is dat lied niet, het gaat zo: (zingt) Rozaaane” En ze beiden hetzelfde - foute - lied - zongen.) Omdat ze gezegd hebben dat ze vaker mijn blog moeten lezen omdat ik soms naar hen verwijs met E. en N. Voor hen en omdat het zo’n geweldig mooi en tijdloos nummer is, Rozane van Wim De Craene. En wie wil weten over wie dit nummer gaat: luister naar deze mooie zoektocht van Radio 1. Met veel dank aan Brarno om me deze link te bezorgen.

Lees verder
3 Comments