Reispas

Mijn eerste internationale reispas heb ik aangevraagd in 2005, toen ik voor het eerst de oceaan overstak richting Cuba. Vier jaar en Peru, Mexico, Dominicaanse Republiek en New York later, is het tijd voor een nieuwe.

Een vriendin had me een horrorverhaal verteld. Toen ze haar nieuwe reispas ging aanvragen werd er zonder mededogen een grote stempel “Invalid” op elke pagina geplaatst.

Pats! “Invalid” op Cuba!

Pats! “Invalid” op Peru!

Haar dierbare bordeaux boekje werd voor haar ogen van zijn charme ontdaan.

Dat was bij mij niet het geval. Geen ‘invalid’-stempels, maar de ambtenaar in het stadhuis had wel mijn boekje bijgehouden. Geprofiteerd van het moment dat ik van m’n melk was omdat ik 87€ moest betalen – ik had 37€ verstaan.  Was die man iets van plan met mijn paspoort? Soit, teruggekeerd op m’n passen en reispas terug gevraagd. Nog enkele weken wachten en ik kan een nieuwe afhalen die me alvast zal vergezellen naar Hong Kong en hopelijk nog véél meer verre, tropische, avontuurlijke, heerlijke, indrukwekkende, verbazingwekkende, spectaculaire, engazomaarverder bestemmingen.

Bericht aan reisbureau’s, touroperators, toeristische diensten en ambassades van allerhande landen:

Nu ik weer een reispas heb voor vijf jaar, waarom me geen gratis vakantie geven? Stuur me gratis op reis aan en ik blog, twitter, flickr en facebook mijn ervaringen vollen bak. Ik vertel er honderduit over aan iedereen die het wil (en ook niet wil) horen! Dat is wat consumenten willen: real life verhalen, een ervaring van een consument net als hen! Daarenboven heb ik honderden – wat zeg ik – dui-zen-den lezers per dag! Facebook is al gestopt mijn vriendjes te tellen en het Twitter-record van Ashton Kutcher is er bijna aan! De ROI is dus overduidelijk! Contacteren kan via goedles at gmail dot com.

KTHXBYE! :-)

(Eerste keer dat ik die uitdrukking gebruik trouwens)

KBYE!