Ik heb er zo’n 6 maand over gedaan om ‘Liefde in tijden van cholera’ uit te lezen. En ik vond Florentino Ariza vooral zielig. Hij wacht meer dan 50 jaar om te kunnen trouwen met de liefde van zijn leven. Komaan! Das toch niet normaal.
Maar soms, zo heel soms, af en toe, kan ik hem begrijpen …
Eén van mijn favoriete boeken. Ik heb er ooit een week over gedaan denk ik. En ik snapte hem wel. Omdat liefde nooit echt sterft. Daar ben ik van overtuigd intussen. En het is nu niet dat Florentino heel zijn leven stil heeft gezeten :-)