Terras

Ik wou in Brussel blijven wonen, maar dan graag op een appartementje met een tuintje of terras – iets van plek om buiten te kunnen zitten. Verschillende appartementen gezien ‘met koer’, lees: 10 stenen tussen twee hoge gebouwen en niets van zonlicht. Dan op een zonnige zaterdag ‘s ochtends immoweb gecheckt, appartementje te huur zien staan in herenhuis met een terras van 20m2. Drie kwartier later stond ik op het appartement en brak een week van wachten op antwoord van huisbazin aan. Een maand later trok ik erin.

Intussen woon ik hier een jaar. Bijna op de dag. Vorig jaar vele mooie, leuke en gezellige zomeravonden beleefd op het terras.  Maar tijdens een stormachtig weekend in februari (of was het januari) sloeg het noodlot toe. Een rukwind zorgde ervoor dat de deur naar het terras niet meer toeging, maar steevast openvloog. Ze werd toegenageld als tijdelijke oplossing, tot het stuk uit Duitsland zou aankomen. Ik wist niet dat Duitsland op twee maanden rijden was van België.

Vrijdag – net voor de start van het zonnige weekend – kwamen ze eindelijk mijn deur maken. Bleek dat de werkmannen het verkeerde stuk besteld hadden, maar ze installeerden ditmaal wel een tijdelijke oplossing die toelaat de deur te openen. Dit weekend dus lekker veel op terras gezeten. Lucht, zon – eindelijk! De kruiden hebben de maanden isolatie wel niet overleefd. Hoewel eerlijkheid me gebiedt toe te geven dat ze er al ver aan waren toen ik ze nog kon verzorgen. Misschien moet ik Ntone z’n advies eens inwinnen.
Kat Oscar is bijna een jaar en kan nu ook volop van de buitenlucht genieten. Ik dacht dat ze snel op ontdekkingstocht zou trekken, maar verder dan het terras van de buren is ze nog niet geraakt. Ze ligt meestal gewoon op tafel wat rond of naar boven te kijken ..

En ik, ik eet gezellig buiten met vrienden, of zet een muziekje op en lees op m’n gemak buiten een boekje of verzink in gedachten ..