Miserie

Deze week een gps gekocht. De druppel was dat ik bijna te laat kwam op een begrafenis. Gelukkig was er m’n iPhone met de kaartenapplicatie en de vriendelijke vuilnisman die me op de goede baan zette en kwam ik net op tijd. Gisteren moest ik om 19u ergens in Antwerpen zijn en dankzij mijn gps ging ik ditmaal niet verkeerd rijden en op tijd komen. Dat op tijd komen kon al geschrapt worden toen ik 10 minuten moest zoeken hoe ik én de voedingskabel én het ding om aan m’n raam te plakken tegelijkertijd kon aansluiten aan m’n gps. Blijkbaar moest ik de kabel klikken in het ding om aan m’n raam te plakken (heeft dat een naam?) – ja, zo simpel. En toen was het 18u15.

Hup, vertrekken in Brussel richting Antwerpen. Geen file op de A12, dus dat zal vlot gaan. En het ging vlot. Tot ik de snelweg afreed en de gps-madam zei “sla rechtsaf” en er drie banen waren naar rechts en ik niet zag de welke ik moest nemen. Zo kwam ik plots op linkeroever terecht, terwijl ik in ‘t stad moest zijn en was het intussen 19u. Uiteindelijk toch aan de workshop geraakt en was de volgende missie parkeerplaats zoeken. Straatjes in, straatjes uit, plek gevonden, compleet m’n oriëntatie kwijtgeraakt en 15 minuten gestapt op zoek naar workshop – opnieuw thank god voor de kaartenapplicatie op iPhone. Workshop gevonden, fijne avond gehad en na afloop ontdekt dat ik op 2 minuten van de workshop geparkeerd stond. Weer, dankzij de kaartenapp op iPhone (zou ik geen geld krijgen voor zoveel reclame voor de kaartenapplicatie op iPhone?).

Oh ja, ik had ook een nagel gescheurd in de auto (auw!) en tijdens de workshop ben ik een oorbel kwijtgeraakt (die gelukkig niet in de taart bleek te zitten).

De volgende ochtend zou je denken: een nieuwe dag, een frisse start – maar helaas gooide mijn legendarisch ochtendhumeur roet in het eten. Soit, rond 12u – ok, 12u30 – was dat ook weer van de baan en liep alles vlotjes. Gewerkt, leuke drink gehad achteraf en dan naar huis vertrokken met het idee: ‘misschien toch iets gaan drinken vanavond’.

Ik kom in mijn straat, vind parkeerplek voor de deur, zie mijn onderbuurvrouw passeren net wanneer ik uitstap en wachten aan de deur om mij binnen te laten wanneer ik snel mijn computer uit de koffer neem en plots iets héél zachts onder mijn voet voel. Nu zijn er binnen de 100 meter 2 hondentoiletten, heeft er een hond net daar waar ik ging staan zijn behoefte gedaan. En wat droeg ik? Een nieuwe jeans die net iets te lang is om zonder hakken te dragen, maar vanochtend had ik uiteraard geen goesting om hakken te dragen en droeg ik makkelijke sportieve schoentjes met veel ribbeltjes op de zool. Onderbuurvrouw gaf het dan maar op om deur open te houden terwijl ik mijn jeans ophoudend op zoek ging naar zakdoekjes in mijn sacoche met veel te veel rommel in en er natuurlijk vijf man passeerde.

Dus, ik kom niet meer buiten vanavond. Tenzij mister right voor de deur staat of om mijn bestelde chinese schotel te gaan halen.

Een mens kan toch miserie hebben hé.

Btw, de kookworkshop was leuk – meer daarover later!