Goedles
Ik droom veel. En raar. En soms ook vies. Nu is het zaterdagochtend, kwart voor negen en ik ben al drie kwartier wakker. Ben moe, zou nog kunnen slapen, maar de droom van afgelopen nacht speelt nog in mijn hoofd.
Ik wist wie de moordenaar was en dat hij achter mij zou komen, maar niemand geloofde mij! Ik werd paranoia, durfde nergens alleen naartoe en toch liep ik uiteindelijk in zijn val. Ik kon hem overmeesteren, pakte zijn mes af en opeens was ik de moordenaar. Maar het vieze was, die ging maar niet dood. Hoeveel messteken ook, hij bleef bewegen.
Dus – absurditeit alom – hebben we maar eerst even met heel de groep samengezeten en gepraat (het speelde zich af in een werksfeer), wat met de kaarten gespeeld en dan de fatale messteek toegediend.
Mijn onderbewuste doet precies wat raar.
Lees verder
No Comments