Stoemp

Er wordt veel gepraat over Bxl tegenwoordig. Dat ga ik ook doen, maar niet over zero tolerance enzo, maar iets typisch Brussels/Belgisch: stoemp! Stamppot volgens Wikipedia.

Ik ken zeker niet alle restaurantjes van Brussel, maar de laatste weken/maanden wel enkele uitgeprobeerd. Stoemp is dan ook een ideaal wintergerecht. Hierbij m’n twee favoriete plekjes voor lekkere stoemp!

1. Le Pré Salé

In de Vlaamse Steenweg in het centrum. Met de witte tegels tegen de muren lijkt het een badkamer, maar het is er gezellig. Je kan er mosselen eten, stoofvlees, balletjes, .. Typisch Belgisch dus. De laatste keer heb ik er tuinkersstoemp gegeten - lekker! De portie is net genoeg, het vlees is lekker en de stoemp wordt niet opgediend met overdreven veel vleessaus. En nadien kan je een lekker pintje gaan drinken in de Roskam er rechttegenover- ideaal!

2. Le Fin de Siècle

Art-déco gebouw met mooie glasramen en lampen, niet ver van Sint-Goriks. Het interieur is heel authentiek en basic ingericht, gewoon een hoop lange houten tafels waar je bij aanschuift. Geen kaart, maar een groot krijtbord met daarop de gerechten. Een rijkelijk gevuld bord met stoemp - meestal preistoemp - met daarop twee grote worsten en een vleessaus errond. Iets te rijkelijk - ondanks het feit dat ik best veel kan eten, heb ik de portie van Le Fin de Siècle nog nooit opgekregen. Naast de stoemp ruime keuze vleesgerechten - het lamsvlees met portosaus is ook een aanrader! Opvallend: de prijzen zijn niet afgerond. Een stoemp kost er 12,92 euro, een pint iets van een 1,63 euro.

Verdient ook een eervolle vermelding: Viva ‘m Bomma, eveneens in de Vlaamsesteenweg.

Gisteren ook de stoemp in Les Brassins in Elsene uitgeprobeerd, maar dat vond ik minder eerlijk gezegd. Maar hun chocolademousse maakte heel wat goed.

Nog tips? Drop ze in de comments!


More Posts

Don’t Stop The Music

Rihanna’s “Don’t Stop The Music” is één van mijn favoriete dansplaaten. Perfect geproducet en lekker ritmisch,  je kan er niet op stil staan. Jamie Cullum heeft het lied gecoverd. Het resultaat is speciaal, minder beweegbaar, maar zeer goed gedaan.
Enjoy.

… en datjes.

- Vaststelling: tv kijken terwijl je je tanden poetst met een elektrische tandenborstel geeft een raar, beetje zeeziekmakend effect.
- “I defy” van Joan As Police Woman heeft me overtuigd om Antony & The Johnsons toch eens een kans te geven. Nog niet helemaal verkocht, maar nummers zoals Fistful of love overtuigen me beetje bij beetje [...]

Herfstgarnaaltjes

Toen ik kind was, verkoos ik perzik met tonijn boven tomate crevettes. Maar toen ik als puber op zeilkamp ging en we op de boot verse garnaaltjes uit de vismijn van Nieuwpoort aten met een glaasje wijn erbij, was ik verkocht.
De receptensite Grijzegarnaal.be organiseert een wedstrijd om een weekendje Waddenzee te winnen. Opdracht: een origineel [...]

Annie let’s not wait

Vandaag ontdekt: Guillemots.
Guillemots - Annie let's not waitGeüpload door CharlesBukowski. - Onafhankelijke web video’s.

I wanna talk tonight

Ik kan er nog steeds niet van over dat Oasis gesplit is .. Kom terug Noel!

Ditjes …

- Ik ben in een stille bui. Did anyone notice? :-)
- Ein-de-lijk flesje Argentijnse witte wijn die ik en andere bloggers gekregen heb n.a.v. het Carrefour Wijnfestival (dat liep tot 10 oktober ..) opgedronken. Ik wou de fles per se opdrinken met de papa, gezien hij al heel zijn professionele leven bij Delhaize werkt en [...]

U2

At a U2 concert, Bono asked the audience for total quiet.
Then, in the silence, he started to slowly clap his hands, once every few seconds. Holding the audience in total silence, he said into the microphone, “Every time I clap my hands, a child in Africa dies.”
From the front of the crowd a voice with [...]

Wat zou u doen …

… moest u de lotto winnen?
Geef toe, daar heeft u ongetwijfeld al over nagedacht.
Ik ook. Ik zeg altijd dat ik mijn ouders en zussen dan wat geld geef zodat ze hun droomhuisje kunnen kopen, terwijl ik een meeeega villa koop met alles erop en eraan.
En dat ik ga reizen. Veel reizen. Maar niet per se [...]

Oldskool

Zondagochtend. Herman Brusselmans zit in de centrale hal te schrijven aan de stationsroman. Mensen komen toe, staan rond zijn bureau en nemen volop foto’s. Hoor ik plots “krrr krrr krrr”.
Een geluid dat me bekend in de oren klonk. dus draaide ik me om. De vrouw naast mij had net een foto genomen met zo’n wegwerptoestelletje. [...]